Strefa myśli

artykuły

Artykuły

Drodzy Bracia Kapłani pragniemy stworzyć tu miejsce, które stanie się dla Was inspiracją do przemyśleń, refleksji. Które może będzie również strefą ciekwaych odkryć lub pozwoli poszerzyć wiedzę z interesujących Was zakresów. Jednak nade wszystko niech stanie się miejscem dzielenia się kapłanów z kapłanami. Gdzie będziemy nawzajem się ubogacać, aby lepiej służyć, ale również by samemu się rozwijać i zacieśniać więź z Jezusem.

Skazani na radość

Autor: ks. Ignacy Soler
Data publikacji: 19 Kwiecień 2017

Religia chrześcijańska jest paradoksalna, czyli zaskakująca, nieprawdopodobna, nieoczekiwana. Paradoks to słowo greckie łączące para (przeciw) i doxa (opinia), czyli dwie opinie czy aspekty rzeczywistości, które wydają się sprzeczne, ale nie do końca nimi są. Tak, jak tytuł tego artykułu: skazani - wydaje się oznaczać coś negatywnego, coś do unikania - na radość - oznacza szczęście życia, to czego wszyscy pragną.

lawrence op/flickrcc

Nasza wiara chrześcijańska wyznaje, że Chrystus umarł za nasze grzechy i zmartwychwstał dla naszego zbawienia - wierzymy w naszego Pana ukrzyżowanego i powstałego z martwych. Śmierć i życie, grzech i łaska, krzyż i radość, pokuta i nagroda: Bóg wcielony. Chrystus to Bóg i człowiek: paradoksalna jedność, ale jak najbardziej prawdziwa, tak jak Bóg jedyny w Trójcy.

Refleksje pochodzą z osobistego przeżywania Wielkiego Tygodnia, a szczególnie Triduum Paschalnego. Zaskakujący fakt, że cała Jerozolima woła podczas niedzieli palmowej: Hosanna Synowi Dawida! Cztery dni później: precz, precz, ukrzyżuj go, ukrzyżuj go! Ostatnia liturgia wielkiego postu - kolor fioletowy - to msza krzyżma - kolor biały - gdzie biskup razem z kapłanami konsekruje krzyżma - chrzest, bierzmowanie, kapłaństwo. Ale ustanowienie Eucharystii, kapłaństwa i prawo miłości dopiero w liturgii Triduum, czyli popołudniu i zawsze z ludem: nie wolno odprawiać w tym dniu prywatnej mszy, bez ludu.

Piątek - śmierć Pana. Nie ma mszy, ponieważ jedna jedyna ofiara to krzyż. Paradoks dochodzi do zenitu razem z wspaniałym polskim zwyczajem, czyli z grobem Pana. Odszedł dobry Pasterz, który umiłował lud, i martwy leży w grobie: ale, nie! Bóg ciągle jest obecny w martwym ciele Chrystusa i w Eucharystii. Monstrancja - zakryta białym welonem - pokazuje, że Chrystus żyje ciągle wśród nas. Liturgia przypomina, celebruje, uobecnia to, co było. Przeszłość i przyszłość łączą się w teraźniejszości.

Sobota rano i święconka. Czy to nie jest paradoksalne? Jedyny dzień w roku, gdzie nie ma liturgii, a w tym dniu w Polsce najwięcej ludzi chodzi do Kościoła. Czy błogosławieństwo pokarmów na stół wielkanocny nie jest paradoksalne? Liturgia Kościoła pragnie przeżywać Zmartwychwstanie Pana w domach wiernych. Chleb - Eucharystia, mięso - Baranka, jajko - Nowe Życie. Pięknie połączone podstawowe prawdy naszej wiary.

Wigilia paschalna: najważniejsza celebracja liturgiczna gra z ciemnością i światłem. Paschał - wielka woskowa świeca - i pospolita woda chrzcielna: życie zwycięża śmierć. Całe bogactwo Starego Testamentu - stworzenie i odkupienia z Księdza Rodzaju i Wejścia wypełnia się z Zmartwychwstałym Chrystusem: nowe stworzenie i nowe odkupienie. Dla wielu najdłużej trwająca w czasie liturgia: noc jest długa. Najważniejsza wiadomość i najkrótsza: Chrystus zmartwychwstał! Alleluja!

Święto Wielkanocne tak jak Boże Narodzenie poznaje się przez jego niespory i poprzez następujący dzień: tak wielkie są te święta, że potrzebują drugiego dnia, byśmy się rozradowali do końca. Poniedziałek po wielkanocny to lany poniedziałek, śmigus-dyngus. Jakie znaczenie ma to oblewanie wodą dla przypadkowego człowieka pochodzącego obok? Nie wiem do końca, ale mi się kojarzy z wodą poświęconą w wigilii i z przekazanie Pana Zmartwychwstałego: Idźcie na cały świat i głoście ewangelię - czyńcie uczniami wszystkie narody chrzcząc je w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Podobno, jak można przeczytać w polskiej prasie, ośmiu na dziesięciu Polaków spowiadało się w okresie Wielkiego Postu. Tak wiem, że spowiednicy mieli dłuższe kolejki i przez noc otwarte konfesjonały były sukcesem. Natomiast w okresie wielkanocnym również trzeba uciekać się do spowiedzi, ponieważ pokuta to sakrament radości i zmartwychwstania. Pierwsze słowa Pana Zmartwychwstałego: Pokój wam! Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, im odpuszczone.

 

Paradoks: w okresie radości wielkanocnym również trzeba uciekać się do spowiedzi tak jak podczas okresu Wielkiego Postu.

Kontakt

Administrator strony

Joanna Roczyńska
kaplani@kaplani.com.pl