Świadectwa kapłanów

Bracie jeżeli chcesz się podzielić swoim życiem, doświadczaniem wiary, działaniem Jezusa w Twoim życiu to jest to odpowiednie miejsce. Miejsce, w którym chcielibyśmy się ubogacić, zobaczyć, że Bóg jest większy od naszej słabości i działa niesamowite rzeczy. Zapraszamy do otwartości i dzielenia się.

Najnowsze artykuły

eucharystia/Saint Joseph/flickrcc

Eucharystyczny Jezus za kratkami więzienia

Wszystko zaczęło się 10 lutego 2005 r. Miałem właśnie wykład na uniwersytecie, kiedy otrzymałem wiadomość od mamy, że więzienie, w którym byłem kapelanem, płonie, a wśród uwięzionych wybuchło powstanie. Niezwłocznie udałem się w drogę do więzienia. Jeszcze dwa dni wcześniej, dokładnie w Środę Popielcową, odprawiłem tam Mszę św. W czasie Mszy św. powiedziałem do uczestników, że za wszelką cenę mają strzec Najświętszego Sakramentu; mają Go bronić, niezależnie od tego, co wydarzy się w więzieniu.

pielgrzymka/kattebelletje/flickrcc

Dziennik pielgrzyma

Camino Portogese: Lizbona, Fatima – Coimbra – Porto – Santiago (Fisterra)

4 sierpnia – 26 sierpnia 2016

„Dlatego chcę ją przynęcić, na pustynię ją wyprowadzić i mówić do jej serca… i poślubię cię sobie znowu na wieki, poślubię przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie, a poznasz Pana” (Oz 2,16.21-22). Czuję radość, czytając ten tekst. Camino, a więc droga, wyprowadza na pustynię. 

Dziennik pielgrzyma

Camino Portogese: Lizbona, Fatima – Coimbra – Porto – Santiago (Fisterra)

4 sierpnia – 26 sierpnia 2016

„Dlatego chcę ją przynęcić, na pustynię ją wyprowadzić i mówić do jej serca… i poślubię cię sobie znowu na wieki, poślubię przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie, a poznasz Pana” (Oz 2,16.21-22). Czuję radość, czytając ten tekst. Camino, a więc droga, wyprowadza na pustynię. 

Dziennik pielgrzyma

Camino Portogese: Lizbona, Fatima – Coimbra – Porto – Santiago (Fisterra)

4 sierpnia – 26 sierpnia 2016

„Dlatego chcę ją przynęcić, na pustynię ją wyprowadzić i mówić do jej serca… i poślubię cię sobie znowu na wieki, poślubię przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie, a poznasz Pana” (Oz 2,16.21-22). Czuję radość, czytając ten tekst. Camino, a więc droga, wyprowadza na pustynię. 

pielgrzymka/kattebelletje/flickrcc

Camino – moja pasja

Od trzydziestu trzech lat jestem księdzem. Trzydzieści cztery razy pielgrzymowałem pieszo na Jasną Górę. Pielgrzymowanie od zawsze było moją pasją, jednak w pięćdziesiątym roku życia, kiedy po raz pierwszy pielgrzymowałem do Grobu św. Jakuba do Santiago de Compostela, odkryłem „pasję w pasji” – to, co jest nazywane popularnie Camino. Od tej pory noszę ją w sobie, zyskuję dzięki niej coś szczególnego. Dobrze, gdy ksiądz ma jakieś pasje. One bardzo ubogacają.

Pozostałe artykuły

Oto są baranki młode… Moc modlitwy Kościoła

W ważnych dla Kościoła momentach wzywa się wstawiennictwa Ducha Świętego i Wszystkich Świętych. Tak jest w przypadku święceń kapłańskich. To wyjątkowe wydarzenie nie tylko dla tych, którzy przyjmują święcenia, ale i dla całego Kościoła.

Rekolekcje przed święceniami kapłańskimi są właśnie takim bardzo ważnym momentem. Świadomi tego i jednocześnie świadomi walki duchowej, ataków złego ducha właśnie w tym czasie, prosimy o modlitwę i wsparcie wspólnoty Kościoła.

Brak słów

Jako neoprezbiter, tydzień po święceniach zabieram się do świadectwa. Po wielkich wydarzeniach, świeceniach w Bazylice Mariackiej, pierwszej celebrowanej Eucharystii na Żabiance w Gdańsku, po wspólnej zabawie prymicyjnej, po wszystkich emocjach, które już opadły przychodzi po prostu ogromna radość. Z tego, że w końcu po 6 latach przygotowań i formacji mogę „robić” to o czego bardzo mocno pragnąłem.

Uwielbiony na zawsze

Święcenia, prymicja… to naprawdę szczególny czas wdzięczności, przede wszystkim przed samym Bogiem. Do teraz w uszach brzmi śpiew Litanii do Wszystkich Świętych i słowa modlitwy konsekracyjnej, a przed oczami pozostaje obraz namaszczania dłoni. Człowiek uświadamia sobie, że wszystko, co otrzymał w życiu, jest darem od innych i to darem często niezasłużonym. Wielka radość gości nieustannie w moim sercu – za ten strumień darów i łask, które stały się teraz moim udziałem. 

I zostałem księdzem

Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną”. Psalm 23

Dlaczego ja? Co jest we mnie tak wyjątkowego? Czym wyróżniałem się w tłumie, że mnie dostrzegłeś? Czy ma o tym decydować jakaś szczególna predyspozycja, inteligencja, wzorowe zachowanie, wychowanie w idealnej rodzinie? Boże, gdzie jest „to coś”, co wskazuje na to, że wybierasz tego, a nie innego człowieka? Co wskazuje na to, że właśnie ja jestem odpowiednią osobą na Twojego pośrednika? Tylko Ty to wiesz!

Święcenia

Moje powołanie jest dla mnie wielką tajemnicą. Jestem pewny, że wybrał mnie Bóg do swojej służby, ale nie mam pojęcia, dlaczego to zrobił. To Jego tajemnica. Moment święceń kapłańskich jest zamknięciem dotychczasowego życia, to wtedy można urodzić się do szczególnej służby Chrystusowi. Nie sposób opisać emocji, jakie człowiek odczuwa, znając swoje słabości i jednocześnie mając świadomość tego, jak wielki dar otrzymuje.